In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn. In rerum natura nullum datur contingens; ſed omnia ex neceſſitate divinae naturae determinata ſunt ad certo & determinato modo exiſtendum & operandum. – PARS PRIMA, DE DEO, PROPOSITIO XXIX. – Objectum ideae conſtituens mentem humanam eſt corpus, ſive certus extensionis modus actu exiſtens, & nihil aliud. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XIII. – De duratione rerum ſingularium quae extra nos ſunt, non niſi valde inadaequatam cognitionem habere poſſumus. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXI. – In ideis nihil eſt poſitivum, propter quod falſae dicantur. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIII. – Omnes ideae, quatenus adaequatae & perfectae ſunt, verae ſunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XXXIV. – Cognitio primi generis unica eſt falſitatis cauſa; ſecundi autem & tertii generis cognitio neceſſario eſt vera. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, PROPOSITIO XLI. – Omnia corpora in quibusdam conveniunt. – PARS SECUNDA, DE NATURA & ORIGINE MENTIS, LEMMA II. – Per affectum intelligo corporis affectiones, quibus ipſius corporis agendi potentia augetur vel minuitur, juvatur vel coercetur, ſimul harum affectionum ideas. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, DEFINITIO III. – Mentis actio ex ſolis ideis adaequatis oritur; paſſio autem a ſolis inadaequatis pendet. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO III. – Unaquaeque res, quantum in ſe eſt, in ſuo eſſe perſeverare conatur. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VI. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nihil eſt praeter ipſius rei actualem eſſentiam. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VII. – Conatus, quo unaquaeque res in ſuo eſſe perſeverare conatur, nullum tempus finitum, ſed indefinitum involvit. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO VIII. – Mens, tam quatenus claras & diſtinctas, quam quatenus confuſas habet ideas, in ſuo eſſe perſeverare conatur, & huius conatus eſt conſcia. – PARS TERTIA, DE ORIGINE & NATURA AFFECTUUM, PROPOSITIO IX. – Hominem naturae partem non eſſe impoſſibile eſt; neque fieri poteſt ut homo mutationes patiatur quae ex ſola ipſius natura explicari poſſint. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO IV. – Affectus poteſt reliquas hominis actiones & potentiam ſuperare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VI. – Affectus non poteſt cohiberi neque tolli niſi per affectum contrarium & fortiorem. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO VII. – Ex virtute agere nihil aliud eſt quam ex ductu rationis agere, vivere, ſuum eſſe conſervare. – PARS QUARTA, DE SERVITUTE HUMANA SEU DE AFFECTUUM VIRIBUS, PROPOSITIO XXIV. – Affectus, qui paſſio eſt, deſinit eſſe paſſio ſimul ac eius claram & diſtinctam ideam formamus. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO III. – Amor intellectualis mentis erga Deum eſt ipſe Dei amor quo Deus ſe ipſum amat, quatenus per eſſentiam mentis humanae explicari poteſt; hoc eſt pars amoris infiniti quo Deus ſe ipſum amat. – PARS QUINTA, DE POTENTIA INTELLECTUS SEU DE LIBERTATE HUMANA, PROPOSITIO XXXVI. – Burn to be — Be to burn.